Boćwinka
Wieś założona w XVI wieku. Osiedleńcami byli głównie Polacy. W czasach powojennych była siedzibą gromadzkiej rady narodowej. Do końca lat dziewięćdziesiątych funkcjonowała tu poczta. Warte jest tu obejrzenia m.in. Szkoła murowana z okresu międzywojennego (początek XX wieku) oraz dwa cmentarze ewangelickie z XIX wieku.
Sołtys: Aleksandra Giza
Jurkowo
Wieś założona na początkach XVIII wieku. Przed drugą wojną światową liczyła ok. 350 mieszkańców (obecnie 130?). Działał tu tartak, masarnia, karczma i przechodziła linia kolejowa. Obecnie zamieszkują tu rolnicy i pracownicy leśni. Na uwagę obecnie zasługuje zespół dworca kolejowego z 1908 roku szkoła murowana z początku XX wieku oraz cmentarz ewangelicki z XIX wieku.
Sołtys: Jolanta Adamczyk
Kruklanki
Gmina Kruklanki położona jest na pograniczu trzech atrakcyjnych krain geograficznych, tj. Krainy Wielkich Jezior Mazurskich, Mazur Garbatych i Pojezierza Ełckiego. Przez jej teren przebiega droga łącząca Giżycko z przygraniczną Gołdapią (przejście graniczne). Teren gminy stanowi połączenie lasów Puszczy Boreckiej, kilkunastu jezior i rzeki Sapiny, rozlokowanych w malowniczym, pagórkowatym krajobrazie. Główne atrakcje turystyczne stworzyła natura. Na terenie gminy znajduje się czternaście bardzo czystych jezior z obowiązującą strefą ciszy. Największe z nich to: Gołdapiwo, Sołtmany, Kruklin i Żywy. Przez część z nich przepływa rzeka Sapina, stanowiąca atrakcyjny, 26-kilometrowy szlak kajakowy, łączący jezioro Kruklin z Mamrami. Piękno Puszczy Boreckiej najlepiej poznamy wędrując lub jeżdżąc na rowerze po specjalnie oznakowanych trasach. W niej też spotkamy króla puszczy - żubra, którego można zobaczyć w zagrodzie obok leśniczówki Wolisko. Będąc na miejscu warto przemierzyć ścieżkę przyrodniczo-historyczno-edukacyjną o intrygującej nazwie „Odkryj z nami tajemnice Kruklanek”. Dobrze rozwinięta infrastruktura turystyczna, z bazą 1000 miejsc noclegowych, czyni z gminy Kruklanki doskonały punkt wypadowy do penetracji turystycznej interesujących okolic (Gierłoż, Stańczyki, Święta Lipka, Kanał Mazurski, Mamerki, Rapa) czy też uczestnictwa w ciekawych imprezach kulturalnych regionu (giżyckie "Szanty", mrągowski "Piknick Country", kruklanecka "Noc Kupały").
Sołtys: Burzyński Franciszek
Możdżany
Założona w XV wieku jako wieś służebna (mieszkańcy byli zobowiązani dostarczyć ubitą dziką zwierzynę na zamek w Węgorzewie.) Przed II wojną światową liczyła ponad 300 mieszkańców. We wsi była szkoła dwuklasowa z początku XX wieku, znajduje się tam również cmentarz ewangelicki wiejski z XIX wieku, oraz cmentarz ewangelicki rodzinny z XIX wieku.
Sołtys: Kazimierz Bogdanowicz
Lipowo
Wieś powstała w 1706 roku. Jest położona bardzo malowniczo na północnym wschodzie gminy, wśród wzgórz pod samą puszczą i w sąsiedztwie dwóch jezior. Zamieszkiwana jest przez rolników i pracowników leśnych. Znajdują się tu budynki z przełomu XIX i XX wieku, zespół leśniczówki z XX wieku, osada z późnego średniowiecza i okresu nowożytnego.
Sołtys: Migun Mariusz
Brożówka
Właścicielami tej wsi byli członkowie rodu von Gansenów. Ostatni potomkowie zmarli podczas epidemii dżumy w 1710 roku, a ich grobowiec znajduje się w kościele w Kruklankach. W okresie wojny, w pałacyku, przez pewien czas był tu przetrzymywany przez Niemców Komendant Główny Armii Krajowej – Stefan Rowecki "Grot". Obecnie miejscowość nabiera charakteru typowo letniskowego, ale można tutaj zwiedzić m. in. Zespół dworsko – parkowy z przełomu XIX i XX wieku, szkołę murowaną z początku XX wieku, rodzinny cmentarz ewangelicki z XIX wieku oraz cmentarz ewangelicki z XIX wieku.
Sołtys: Maria Bolsewicz
Jeziorowskie
Wieś letniskowa położona na wschodnim brzegu jeziora Gołdapiwo. Została założona w XVI wieku przez Stefana Jeziorko. Ze względu na malownicze położenie wybudowano tu kilka ośrodków wypoczynkowych. Można tu obejrzeć kilka budynków murowanych z przełomu XIX i XX wieku, ponadto znajduje się tu dom młodzieży niemieckiej(obecnie ośrodek wypoczynkowy) z lat 30-tych XX wieku., cmentarz ewangelicki z XIX w., oraz cmentarz wojenny z I wojny światowej.
Sołtys: Anna Ostrowska
Jasieniec
Miejscowość położona nad brzegiem jeziora Gołdapiwo. Do początku lat dziewięćdziesiątych istniało tu Państwowe Gospodarstwo Rolne. Wart zwiedzenia jest tu dwór obok domu nr 6, z początku XX wieku obecnie przebudowany, oraz cmentarz ewangelicki rodzinny z XIX wieku.
Sołtys: Krystyna Kalinowska
Sołtmany
Założono je w połowie XVI wieku przez braci Sołtmanów. Odnotowano, że w 1710 roku zmarło tu na dżumę 109 osób. Jest to jedna z większych wsi na tym terenie, położona nad pięknym jeziorem, stąd latem przybywa tu wiele wczasowiczów. Mieszkańcy trudnią się tu przede wszystkim rolnictwem. Warto tu obejrzeć zespół szkolny z początku XX wieku, karczmę pochodzącą z przełomu XIX i XX wieku, cmentarz ewangelicki z XIX wieku oraz cmentarz ewangelicki z drugiej połowy XIX wieku.
Sołtys: Józef Sokalski
Żywki
Istnieją od połowy XVI wieku. W środku znajduje się ciekawa zabudowa z ciosanego kamienia. W przeszłości nad jeziorem stał pałacyk – siedziba majątku szlacheckiego z przełomu XIX i XX wieku. Dziś na terenie przypałacowego parku funkcjonuje ośrodek wypoczynkowy. Oprócz tego znajduje się tu młyn wodny(obecnie dom mieszkalny) z początku XX w., budynek przystanku kolejowego z 1908 roku, szkoła(obecnie dom mieszkalny) również z początku XX wieku, cmentarz ewangelicki (w pobliżu jeziora Żywki) z drugiej połowy XIX wieku, cmentarz wojenny z I wojny światowej oraz cmentarz ewangelicki z XIX wieku.
Sołtys: Marzena Lasocka
Żabinka
Wieś powstała w XVIII wieku. W 1741 roku na życzenie mieszkańców założono tu szkołę, ponieważ wysyłanie dzieci do najbliższej szkoły w Jakunówce wiązało się z niebezpieczeństwem zaatakowania ich przez grasujące w okolicy niedźwiedzie. W Żabince obecnie znajduje się szkoła z początku XIX w., kuźnia z przełomu XIX i XX wieku, oraz cmentarz ewangelicki wiejski z XIX wieku.
Sołtys: Dariusz Kowalewski
Żywy
Wieś istnieje od połowy XVI wieku i położona jest nad brzegiem jeziora Żywy. Przed wojną była to wieś typowo letniskowa, natomiast później istniał tu PGR. Na uwagę zasługuje tu szkoła pochodząca z początku XX w., zespół dworsko – parkowy z przełomu XIX i XX wieku, cmentarz ewangelicki z XIX wieku.
Sołtys: Kusz Małgorzata