Według pomiarów przeprowadzonych 1955 roku przez Zakład Geografii PAN, powierzchnia, jeziora Gołdopiwo, leżącego w zlewni Pregoły (dorzecze: Sapina, Węgorapa), wynosiła 862,5 ha. Na podstawie informacji uzyskanych. od dzierżawcy z 1994 roku, powierzchnia lustra wody tegoż jeziora: wynosi 840,00 ha.

Uznawane to jest za normalny proces starzenia się, kurczenia powierzchni jezior. Na podstawie raportu: z 1994 roku opracowanego: przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony środowiska w Suwałkach woda w jeziorze zaliczana jest do 2 klasy czystości.

Mój pierwszy kontakt z Gołdopiwem przypada na zimę roku 1982. Wówczas zostałem zaproszony przez prezesa Wojskowego Koła Wędkarskiego MORS W Węgorzewie na imprezę, pt. Sieja Gołdopiwa, Od tej pory regularnie zimą odwiedzam zbiornik polując, ze zmiennym szczęściem, na sieję.

Z Gołdopiwa pochodzi mój rekord - „sieja gęstofiltrowa, złowiona na pęczek larw ochotki - 2,95 kg. Zbiornik leży na wysokości 116,8 m n.p.m. Szerokość geogr. 54 stop. 07, oraz długość geogr. 21, stop. 59. Zbiornik średnio głęboki o dość regularnych brzegach, kształtem przypominający, nerkę lub embrion. Maksymalna głębokość umiejscowiona w najszerszej części wynosi 24 m.

W części najwęższej, uznawanej za doskonałe łowisko siei, jest głęboczek 16 metrowy. Średnia głębokość wynosi 11,1 m. W okresach letnich występują braki tlenowe poniżej głębokość 10 metrów. bardzo dobrze rozwinięta, z dominacją moczarki kanadyjskiej wywłócznika okółkowatego, zalega dno do głębokości 5 m. W latach 1975-78 dominującymi gatunkami ryb (bez uwzględnienia sielawy) były: leszcz 35%, płoć 20%., sieja 13%., szczupak - 1%, węgorz - 10%, okoń - 9%.

Do roku 1994 jezioro Gołdopiwo administrowane było przez Państwowe Gospodarstwo Rybackie w Giżycku; Zakład w Węgorzewie i było regularnie zarybiane gatunkami cenionymi na rynku: sieja, sielawa i węgorz. Aktualnym dzierżawcą rybackim jest Polski Związek Wędkarski. W bezpośrednim sąsiedztwie jeziora jest kilka pól namiotowych i ośrodków wypoczynkowych z możliwością wypożyczenia łodzi.

Roślinność twarda, reprezentowana przez trzcinę pospolitą, sitowie jeziorne i tatarak, zajmuje ponad 67% długości linii brzegowej, której całkowita długość w rozwinięciu wynosi 14480 m.